kołować


kołować
kołować I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, kołowaćłuję, kołowaćłuje, kołowaćany {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'krążyć, poruszać się wokół jakiegoś punktu, zataczać koła, kręcić się w koło, wirować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jastrząb kołował wysoko. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'objeżdżać, obchodzić coś kołem, błądzić, nadkładać drogi': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kołowaliśmy rowerami po mieście. Kołowaliśmy po lesie, pragnąc dotrzeć do wsi. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o samolocie: poruszać się po ziemi na kołach, np. przed startem, po wylądowaniu, jadąc do hangaru': {{/stl_7}}{{stl_10}}Samolot długo kołował. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'unikać mówienia prawdy, stosując wybiegi, wykręty, mówić mętnie, nieprecyzyjnie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kołował długo przed przyznaniem się do winy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}kołować II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia {{/stl_8}}– wykołować {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Ia, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'postępować nieuczciwie wobec kogoś, oszukiwać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mam wrażenie, że oni go kołują, choć na pozór wydaje się, że wszystko jest w porządku. Wspólnicy go wykołowali, uciekli z pieniędzmi, a on został aresztowany. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kołować — ndk IV, kołowaćłuję, kołowaćłujesz, kołowaćłuj, kołowaćował, kołowaćowany 1. «zataczać koła; krążyć, wirować, kręcić się» Orzeł kołuje w przestworzach. przen. Myśli kołują komuś w głowie. 2. «nadkładać drogi, obchodzić coś kołem; objeżdżać,… …   Słownik języka polskiego

  • kołować — Oszukiwać Eng. To cheat; to swindle; to deceive; to scheme …   Słownik Polskiego slangu

  • kołować się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} poruszać się po okręgu, kręcić się, wirować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Liście kołują się na wietrze. Kołuje mi się w głowie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • krążyć — ndk VIb, krążyćżę, krążyćżysz, krąż, krążyćył 1. «wykonywać ruch kołowy, zataczać kręgi; kołować, okrążać» Ptaki krążą w powietrzu. Samoloty krążyły nad miastem. Sputnik krążył po orbicie okołoziemskiej. 2. «posuwać się do celu okrężną drogą,… …   Słownik języka polskiego

  • kołowanie — ↨ kołowanie się n I rzecz. od kołować (się) …   Słownik języka polskiego

  • krążyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, krążyćżę, krążyćży {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} poruszać się po linii okręgu; zataczać kręgi, wielokrotnie okrążać; kołować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Owczarki krążą wokół stada.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wykołować — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}kołować II {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}wykołować II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}wykołowywać {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień